Το «Porto Leone: Στη γειτονιά με τα κόκκινα φανάρια» κατέβασε τίτλους τέλους χθες Δευτέρα 2/6 με ένα φινάλε που κράτησε τους τηλεθεατές καθηλωμένους μέχρι την τελευταία σκηνή. Ο Ντίνος Βούλγαρης πυροβολεί εν ψυχρώ τον αστυνόμο Σπύρο Γιάμαρη, η Βούλα παίρνει τον δρόμο για την Αμερική και η Τρούμπα κλείνει την πόρτα της για πάντα.
Porto Leone – Η μεγάλη ανατροπή του τελευταίου επεισοδίου
Ο Σπύρος Γιάμαρης μόλις είχε πάρει την προαγωγή που περίμενε και μοιραζόταν τη χαρά του με τη Γαλήνη, όταν τα γεγονότα τον πρόλαβαν. Ο Ντίνος Βούλγαρης, αφού προσπάθησε μάταια να επιβληθεί στην οικογένειά του και κατάλαβε ότι το παιχνίδι ήταν χαμένο, έγινε επικίνδυνος με τον χειρότερο τρόπο. Πυροβόλησε εν ψυχρώ τον Γιάμαρη και κατέληξε ο ίδιος στη φυλακή. Ήταν η σκηνή που κανείς δεν περίμενε να κλείσει έτσι μια σειρά με τόσο ρομαντική και λυτρωτική διάθεση μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Η Βούλα, ο Ορέστης και το ταξίδι για την Αμερική
Παράλληλα, η ιστορία αγάπης του Ορέστη με τη Βούλα κατάφερε να επιβιώσει μέσα στην ομίχλη της Τρούμπας. Όταν χτύπησε η πόρτα και η Βούλα είδε μπροστά της τον Ορέστη, ο έρωτάς τους ξεπέρασε ψέματα, ενοχές και ένα βαρύ παρελθόν. Μαζί με την Άντζελα, οι τρεις τους ετοιμάστηκαν να φύγουν μακριά, σε μια καινούργια ζωή στην Αμερική. Τα γράμματα που άφησε ο Ορέστης στη μητέρα και την αδερφή του ήταν από τις πιο συγκινητικές στιγμές του επεισοδίου, ενώ η φιλία των δύο κοριτσιών παρουσιάστηκε ως ένας δεσμός που θα κρατήσει για μια ζωή.
Στις υπόλοιπες ιστορίες, η Λένα βρήκε επιτέλους ηρεμία δίπλα στον πιστό Αντρέα και οι δύο πήραν μια γενναία κοινή απόφαση για το μέλλον τους. Η Αλεξάνδρα κλήθηκε να πληρώσει για τις δολοπλοκίες της που είχαν τραγικές συνέπειες, ο Καπετανάκος εγκατέλειψε το Porto Leone και ο καπετάν Μανώλης με τη Φωφώ πήραν τον δρόμο για τη Σύρα.
Γιατί το «Porto Leone» θα μας λείψει
Το φινάλε της σειράς λειτούργησε ως ένα εύστοχο δείγμα του τι μπορεί να κάνει η ελληνική τηλεόραση όταν επενδύει σε σενάριο και ατμόσφαιρα αντί για εύκολες λύσεις. Η επιλογή να κλείσει η ιστορία με μια πράξη βίας, αμέσως μετά από σκηνές λύτρωσης, ήταν θαρραλέα και θύμισε ότι η Τρούμπα της δεκαετίας του ’60 δεν ήταν ποτέ ένας τόπος εύκολων happy ending. Η σκηνοθεσία, η φωτογραφία και οι ερμηνείες όλο τον χρόνο κράτησαν ένα ψηλό επίπεδο που σπάνια βλέπουμε σε prime time. Είναι από εκείνες τις σειρές που, ακόμα και αν δεν τις παρακολουθούσες θρησκευτικά, θα τις θυμάσαι ως «καλή τηλεόραση».
Δείτε εδώ ολόκληρο το τελευταίο επεισόδιο
