Στην Πάτρα του 1987 μας μεταφέρει το «Ντέρτι», η νέα δραματική σειρά εποχής του ΑΝΤ1 που έρχεται στο φθινοπωρινό πρόγραμμα του σταθμού. Στο επίκεντρο, ένα ομώνυμο νυχτερινό κέντρο, τέσσερα ζευγάρια με μυστικά που δεν σηκώνουν φως και μια κόρη που γυρίζει πίσω για να βρει τη μητέρα που την εγκατέλειψε.
Η Στέλλα (Ευγενία Ξυγκόρου) επιστρέφει στην πόλη που γεννήθηκε ύστερα από χρόνια, με έναν και μόνο στόχο, να ξανασυναντήσει τη μητέρα της, την Ξένια (Κλέλια Ρένεση), που την είχε αφήσει πίσω όταν ήταν μικρή για να κυνηγήσει το όνειρό της στην πίστα. Η Ξένια σήμερα είναι το «πρώτο όνομα» του «Ντέρτι», με ό,τι κουβαλάει αυτό — δόξα, ανταγωνισμό, ρωγμές.
Μαζί με τους φόβους της, όμως, η Στέλλα φέρνει και κάτι ακόμη, τον έρωτά της για τον Άρη (Νικόλας Χαλκιαδάκης). Μια σχέση που, όπως αποκαλύπτει το επίσημο τρέιλερ του σταθμού, δεν έπρεπε ποτέ να υπάρξει και για να επιβιώσει θα πρέπει να μείνει κρυφή. Και οι δύο ξέρουν πως δεν πρέπει να είναι μαζί. Και οι δύο θα καταλάβουν σύντομα πως το μόνο που έχουν είναι ο ένας τον άλλον.
Στον πυρήνα της ιστορίας βρίσκεται ο Αλέκος (Τάσος Νούσιας), ο σύζυγος της Ξένιας και ιδιοκτήτης του κέντρου. Το βασίλειό του είναι η νύχτα της Πάτρας, αλλά κάτω από τη λαμπερή μαρκίζα υπάρχει μια άλλη, πολύ σκοτεινή ζωή που κάνει τα πάντα για να παραμείνει το Νο 1.
Δίπλα του, η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από δύο ακόμη ζευγάρια, τον Πασχάλη (Φάνης Μουρατίδης) με τη Βούλα (Ευαγγελία Συριοπούλου) και τον Λεωνίδα (Λεωνίδας Κακούρης) με τη Μάρθα (Θεοδώρα Σιάρκου) — άνθρωποι διαφορετικοί, με κοινό παρανομαστή τα πάθη και τις επιλογές που τους σημάδεψαν.
Το «Ντέρτι» υπογράφουν σεναριακά η Μελίνα Τσαμπάνη και ο Πέτρος Καλκόβαλης, το δίδυμο πίσω από τις «Άγριες Μέλισσες» και τη «Μάγισσα», ενώ τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Σπύρος Ρασιδάκης.
Η επιλογή του διδύμου δεν είναι τυχαία και οι δύο προηγούμενες δουλειές τους βασίστηκαν σε ισχυρές γυναικείες φιγούρες μέσα σε κλειστές, ασφυκτικές κοινότητες — και το δίπολο μάνας-κόρης του «Ντέρτι» μοιάζει φτιαγμένο να πατήσει ξανά στα ίδια δραματουργικά κουμπιά.
Το ρίσκο εδώ είναι η σύγκριση· το ατού είναι μια εντελώς νέα εποχή, τα ’80s της επαρχίας, που δίνει χώρο για μουσική, αισθητική και δικό της συναισθηματικό λεξιλόγιο.
