Μια άκρως αποκαλυπτική συζήτηση, εφ’ όλης της ύλης, είχε ο Αναστάσης Ροϊλός το βράδυ της Τρίτης (30/6). Ο ταλαντούχος ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «The 2night Show» και άνοιξε την καρδιά του στον Γρηγόρη Αρναούτογλου, ρίχνοντας φως σε άγνωστες πτυχές της προσωπικής και επαγγελματικής του ζωής.
Η στιγμή που καθήλωσε τους τηλεθεατές ήταν όταν ο ηθοποιός αποκάλυψε το ατύχημα που είχε με τη μηχανή του. Ένα περιστατικό που επέλεξε να κρατήσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κυρίως για να προστατεύσει τους δικούς του ανθρώπους.
«Εμείς δεν το αφήσαμε τότε να βγει, για να μη γίνει θέμα και κυρίως για να μην ανησυχήσει η μαμά μου. Ήμουν πάρα πολύ τυχερός. Είχα άγιο σε εκείνο το ατύχημα», εξομολογήθηκε χαρακτηριστικά.
Η οδική συμπεριφορά, ο εκνευρισμός και το «Μπαμπά σ’ αγαπώ»
Η περιπέτειά του, μάλιστα, είχε και συνέχεια, καθώς έναν μήνα μετά το ατύχημα πήρε μια ριψοκίνδυνη απόφαση. Αν και δεν είχε αναρρώσει πλήρως, πήγε να πάρει πίσω τη μηχανή του.
«Στον έναν μήνα, κουτσός ακόμα, πήγα και πήρα τη μηχανή από εκεί που την είχαν. Την οδήγησα με τεντωμένο πόδι. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα», ανέφερε, τονίζοντας ότι τα ατυχήματα που τον έχουν ταλαιπωρήσει με τραυματισμούς, προήλθαν αποκλειστικά από λάθη άλλων οδηγών.
Αυτό το γεγονός τον έχει κάνει ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένο, αλλά και οξύθυμο σε θέματα οδικής ασφάλειας: «Μαλώνω, ναι, στον δρόμο. Θα αντιδράσω. Θα βρίσω όταν ο άλλος είναι στο κινητό του. Δεν μπορείς να οδηγείς και να κάνεις οτιδήποτε άλλο», δήλωσε με έμφαση.
Περνώντας στα επαγγελματικά του, ο Αναστάσης Ροϊλός αναφέρθηκε στη συμμετοχή του στην κωμική σειρά «Μπαμπά σ’ αγαπώ». Μιλώντας για την ξεκαρδιστική σκηνή όπου εμφανίστηκε ντυμένος… λαχανικό, ξεκαθάρισε πως στόχος της ομάδας είναι το γέλιο και δεν νιώθει ότι “τσαλακώνεται” υποδυόμενος τέτοιους ρόλους.
Τέλος, μίλησε με συγκίνηση για τη συνεργασία του με μικρά παιδιά στα γυρίσματα: «Όταν παίζεις με ένα παιδάκι 5 ετών, έχει ανάγκη να το στηρίξεις. Σε κάνει πιο δοτικό, γιατί λειτουργεί χωρίς εγωισμό. Με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι πολλά πράγματα που με απασχολούσαν πριν, δεν έχουν σημασία».
