Οι τελευταίες ημέρες στον «Άγιο Σάββα» ήταν δύσκολες. Η οικογένεια και οι φίλοι της κρατούσαν την ανάσα τους, ελπίζοντας σε ένα ακόμα «θα τα καταφέρει» — όπως τόσες φορές στο παρελθόν, όπως και πριν λίγους μήνες στο «Αττικόν».
Αυτή τη φορά όμως, η Μάρω Κοντού δεν κατάφερε να γυρίσει πίσω.
Η μάχη που δεν κερδήθηκε
Η ηθοποιός νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», μετά από ένα προηγούμενο σοβαρό πρόβλημα υγείας που την είχε οδηγήσει και στο «Αττικόν». Το τελευταίο διάστημα η κατάστασή της ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητη, και τελικά έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της μια από τις πιο πλούσιες διαδρομές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Είχε γεννηθεί σε οικογένεια με καταγωγή από τα Ψαρά. Φοίτησε στο Γ’ Γυμνάσιο Θηλέων Μακρυγιάννη και ολοκλήρωσε τη σημερινή Κρατική Σχολή Χορού, ενώ κέρδισε και υποτροφία για τη σχολή HLADEK στη Γερμανία. Παράλληλα, αποφοίτησε από το Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Μια καριέρα 35+ ετών, 61 ταινίες, 90 θεατρικά
Η πρώτη της επαγγελματική επαφή με τη σκηνή ήρθε το 1954, στον χορό Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1958. Έλαβε άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού «ως εξαιρετικό ταλέντο» από την Ανώτατη Κρατική Επιτροπή του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων — μια διάκριση που λίγοι κατάφεραν να πάρουν.
Το 1959 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο δίπλα στον Δημήτρη Χορν, στο έργο «Ρομανσέρο» του Ζακ Ντεβάλ. Ακολούθησαν πάνω από 35 χρόνια δουλειάς, με 61 ταινίες μεγάλου μήκους και 90 θεατρικές παραστάσεις ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου. Στην τηλεόραση πέρασε από σχεδόν κάθε σταθμό της νεότερης ιστορίας της: από τη «Χαρούμενη Κυριακή» και το «Λούνα Παρκ» της ΕΙΡΤ, στην «Οικογένεια Καζίνο» και το «Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες», μέχρι τη «Η Γη της Ελιάς» του Mega, όπου εμφανιζόταν από το 2021 έως και το 2026.
Το 1990 μάλιστα δοκιμάστηκε και ως παρουσιάστρια, στην εκπομπή «Χωρίς παρεξήγηση» της ΕΤ2, με πρώτη καλεσμένη τη Ρένα Βλαχοπούλου — μια συνάντηση δύο εποχών του ελληνικού θεάματος.
Ο άλλος καμβάς
Λίγοι θυμούνται ότι η Μάρω Κοντού δεν έμεινε μόνο στο θέατρο. Το 1993 πραγματοποίησε ατομική έκθεση ζωγραφικής στη γκαλερί Αντήνωρ, και ένας από τους πίνακές της βρήκε θέση στο Μουσείο Βορρέ. Ήταν ένας παράλληλος καλλιτεχνικός δρόμος που την ακολουθούσε σιωπηλά, χωρίς φανφάρες, δίπλα στη σκηνή.
Ο θάνατός της κλείνει έναν κύκλο που ξεκίνησε πριν από επτά δεκαετίες, στα βήματα του Εθνικού Θεάτρου. Και αφήνει πίσω ένα σώμα δουλειάς που δύσκολα συναντάς σε μία και μόνη καριέρα.
