Η αυλαία για τη σειρά «Porto Leone: Στη γειτονιά με τα κόκκινα φανάρια» πέφτει οριστικά την Τρίτη 2 Ιουνίου, και αν νομίζατε πως οι αμαρτίες συγχωρούνται, γελιέστε. Το μεγάλο φινάλε βάφεται με τα πιο σκοτεινά χρώματα της τραγωδίας, ρίχνοντας την απόλυτη “ταφόπλακα” στην Αλεξάνδρα Καπετανάκου.
Η πάλαι ποτέ αγέρωχη “κυρία” της καλής κοινωνίας του Πειραιά, που νόμιζε πως μπορούσε να κινεί τα νήματα στις ζωές όλων, δεν βιώνει απλώς την κοινωνική της καταστροφή. Βιώνει τον απόλυτο, εξευτελιστικό ψυχικό της αφανισμό, νικημένη από τα ίδια της τα “φαντάσματα” και τις άρρωστες εμμονές της.
Τυφλωμένη από τον πόνο για τον θάνατο του Στράτου, παίζει το τελευταίο –και πιο βρώμικο– χαρτί της: Καταστρώνει σχέδιο απαγωγής του ίδιου της του εγγονιού!
Όταν ο γιος της, ο Αντρέας, τρέχει να πάρει το μωρό, η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε λογική. Η Αλεξάνδρα, με το μάτι της να “γυαλίζει” από την τρέλα, τον σημαδεύει με όπλο και ουρλιάζει με μίσος πως δεν είναι πια γιος της! Αυτή είναι και η στιγμή που ο εγκέφαλός της “καίγεται” οριστικά.
Porto Leone: Οι χειροπέδες του Γιάμαρη και το “τρελοκομείο” του κελιού
Η “βασιλεία” της τελειώνει άδοξα με μια έφοδο της αστυνομίας. Ο Γιάμαρης εισβάλλει, βάζει τέλος στο παραλήρημά της και της περνάει χειροπέδες για λαθρεμπόριο όπλων, σφραγίζοντας την ολοκληρωτική της ήττα.
Οδηγημένη πλέον στο κελί, η εικόνα της προκαλεί ανατριχίλα. Η γυναίκα που κάποτε δέσποζε στα σαλόνια, μετατρέπεται σε ένα θλιβερό ψυχολογικό ράκος με απλανές βλέμμα. Όταν η πιστή της Ματίνα την επισκέπτεται, αντικρίζει το απόλυτο κενό: Η Αλεξάνδρα ζει πια σε έναν δικό της, απατηλό κόσμο. Ψιθυρίζει εμμονικές απειλές εκδίκησης και γελάει μόνη της, νομίζοντας πως συναντά ξανά τον αδικοχαμένο Στράτο.
Το «Porto Leone» κλείνει τις πόρτες του, αφήνοντας την Αλεξάνδρα να σαπίζει –κυριολεκτικά και μεταφορικά– πίσω από τα σίδερα.
