Το «Να μ’ αγαπάς» κατεβάζει τίτλους τέλους στις 25 Ιουνίου με ένα φινάλε που δεν δικαιώνει τους ήρωες με τον τρόπο που περίμενε ο τηλεθεατής. Η τελευταία σκηνή της σειράς του Alpha φέρνει τη Σοφία και τη Νικαίτη σε μια συμφιλίωση που στήθηκε επεισόδιο με επεισόδιο και τώρα αποκτά νόημα. Παρακάτω όσα θα δούμε στο τελευταίο επεισόδιο.
Η κατάρρευση της Σοφίας και η σκηνή στην κλινική
Η Σοφία μαθαίνει ότι ο Μιχάλης την έχει κατονομάσει ως ηθική αυτουργό της κλοπής της διαθήκης. Λίγο μετά, την καλεί η ασφάλεια για ανωμοτί κατάθεση ως ύποπτη και αυτή είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Η Άννα την ψάχνει, δεν τη βρίσκει και μαζί με τη Νικαίτη ανεβαίνουν στη σουίτα του ξενοδοχείου, όπου τη βρίσκουν αναίσθητη.
Το ασθενοφόρο τη μεταφέρει στο νοσοκομείο, η κατάστασή της σταθεροποιείται και αποφασίζεται η εισαγωγή της σε νευρολογική κλινική. Εκεί φτιάχνεται η σκηνή που κρατάει όλο το βάρος του φινάλε: η Νικαίτη είναι αυτή που υπογράφει, που μένει, που δεν φεύγει. «Ένα πληγωμένο πλάσμα που δεν αγαπήθηκες ποτέ είσαι, δεν είσαι κακιά», της λέει χαϊδεύοντάς της τα μαλλιά. Δύο γυναίκες που για ολόκληρη τη σεζόν λειτούργησαν ως αντίπαλες, καταλήγουν η μία στο πλευρό της άλλης.
Παράλληλα, μετά τα όσα του είπε η Εβίτα, ο Θεόφιλος δίνει την άδειά του στον Κανελλόπουλο να παντρευτεί την κόρη του, ενώ ο Αχιλλέας στέκεται διαρκώς δίπλα στη Στυλιανή. Ο εισαγγελέας κρίνει ότι δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για να συλληφθεί η Σοφία – ο Νικολούδης από τη φυλακή θεωρείται αναξιόπιστος μάρτυρας – και ο φάκελος κλείνει. Ο Θεόφιλος αλλάζει τη διαθήκη του, αφήνει μέρισμα στη Στυλιανή για να μεγαλώσει το εγγόνι του χωρίς οικονομικά προβλήματα και ανοίγει νέο κεφάλαιο με τη Βέρα.
Ο γάμος Ορφέα – Φωτεινής και το «κανένα τραύμα δεν σβήνει»
Ο γάμος του Ορφέα και της Φωτεινής γίνεται το σημείο συνάντησης όλων. Η Σοφία βγαίνει από την κλινική και δίνει το παρών με τη Νικαίτη στο πλευρό της. Η Στυλιανή κρατάει το παιδί της, με τον Αχιλλέα διαρκώς κοντά της — οι δύο τους έχουν χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης που γεννήθηκε μέσα από τον πόνο.
Το μήνυμα που αφήνει η σειρά στο φινάλε της δεν είναι το αναμενόμενο «όλα καλά τελειώνουν». Οι ήρωες παραδέχονται ότι κανένα τραύμα δεν σβήνει πραγματικά και καμία πληγή δεν κλείνει ολοκληρωτικά. Η ζωή απλώς συνεχίζεται – και αυτή η παραδοχή είναι που κάνει το τέλος να ξεχωρίζει από τα τυπικά happy end της ελληνικής δραματικής σειράς.
Αν η σειρά κρίνεται από το πώς αποχαιρετά, το «Να μ’ αγαπάς» επιλέγει να μην τιμωρήσει τη Σοφία με δικαστική κατάληξη αλλά με τον πιο ανθρώπινο τρόπο – να της δείξει ότι η μόνη που της απλώνει χέρι είναι αυτή που θεωρούσε εχθρό. Αυτή η αντιστροφή είναι που δικαιολογεί και τον τίτλο της σειράς ως αίτημα, όχι ως απάντηση.
