Το κοινό τη γνώρισε μέσα από ένα εντελώς δραματικό σύμπαν — κοστούμια εποχής, ένταση, βλέμματα που «καίγονταν» σε κάθε σκηνή. Και τώρα η Δανάη Μιχαλάκη ετοιμάζεται να κάνει μια στροφή που ακόμη και η ίδια δείχνει να την περιμένει με ιδιαίτερη περιέργεια.
Η ηθοποιός αφήνει πίσω τον ΑΝΤ1 και τη γνωστή σε όλους περσόνα της από το «Grand Hotel», και ετοιμάζεται να μπει σε ένα εντελώς διαφορετικό πλατό — με πολύ διαφορετική διάθεση.
Ο νέος της ρόλος στα «Δυο Μαύρα Πουκάμισα»
Η ίδια εντάσσεται στο καστ της νέας παραγωγής του MEGA, «Δυο Μαύρα Πουκάμισα», που έρχεται στη μικρή οθόνη την επόμενη τηλεοπτική σεζόν. Η σειρά βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Μένιου Σακελλαρόπουλου, με σενάριο της Εμμανουέλας Αλεξίου και σκηνοθεσία των Μάριου Καραμάνη και Κώστα Κιμούλη.
Η Δανάη Μιχαλάκη υποδύεται την Κλειώ, μία από τις τρεις κολλητές φίλες του γυναικείου τρίο της σειράς, μαζί με τους χαρακτήρες που ενσαρκώνουν η Μαριάννα Κιμούλη και η Μαρθίλια Σβαρνά. Όπως εξήγησε η ίδια, οι περισσότερες σκηνές της βρίσκονται δίπλα στις δύο συμπρωταγωνίστριές της — και η δυναμική αυτής της παρέας φαίνεται να είναι ένα από τα δυνατά χαρτιά της σειράς.
Γιατί ξεχωρίζει αυτός ο χαρακτήρας
Εδώ ακριβώς μπαίνει η μεγάλη διαφορά. Η Μιχαλάκη περιέγραψε την Κλειώ σαν «λίγο έξω καρδιά, γενικά έναν πιο fun ρόλο από αυτούς που έχει κάνει μέχρι στιγμής». Δηλαδή: την «ψυχή της παρέας», μια κοπέλα γεμάτη ζωή και αφοπλιστικό χιούμορ, που τολμά να σπάει τον πάγο ακόμα και στις πιο ακατάλληλες στιγμές.
Το πλαίσιο της σειράς είναι πιο σκοτεινό — η ιστορία διαδραματίζεται στα ορεινά Χανιά, ξεκινά τη δεκαετία του 1980 με ένα τραγικό γεγονός που σημαδεύει βαθιά τους πρωταγωνιστές, και κινείται ανάμεσα στο οικογενειακό δράμα και την αστυνομική ίντριγκα, με ένα μυστικό κρυμμένο για 40 χρόνια να έρχεται στο φως. Δύο καρδιακοί φίλοι, ο εκρηκτικός Μανούσος (Βασίλης Μπισμπίκης) και ο μετρημένος δάσκαλος Σήφης (Αντώνης Μυριαγκός), βλέπουν τη σχέση τους να δοκιμάζεται με την εμφάνιση της Μαρκέλλας (Μαριάννα Κιμούλη).
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, μια φιγούρα σαν την Κλειώ λειτουργεί ως ανάσα — και συνήθως αυτοί οι χαρακτήρες είναι που «κλέβουν» τις σκηνές. Για μια ηθοποιό που το κοινό έχει «κλειδώσει» ως δραματικό πρόσωπο μετά το Grand Hotel, η μετάβαση σε κάτι τόσο ελαφρύ και ζωντανό είναι το είδος του ρίσκου που μπορεί είτε να χτίσει είτε να αναδιαμορφώσει καριέρα. Στην περίπτωσή της, μοιάζει με συνειδητή απόφαση να μη μείνει σε ένα και μόνο registro.
