Το Να μ’ αγαπάς βουτά στα πιο σκοτεινά του νερά. Τα επόμενα επεισόδια φέρνουν στιγμές που παγώνουν το αίμα, με τη μία τραγωδία να διαδέχεται την άλλη. Η Φωτεινή και ο Λευτέρης βρίσκονται στα όρια της ανθρώπινης αντοχής, ενώ ο Ορφέας γίνεται πιο επικίνδυνος από ποτέ.
Η Φωτεινή στο χείλος της αβύσσου
Η Φωτεινή καταρρέει όταν συνειδητοποιεί ότι είναι έγκυος. Στην αγκαλιά της Ελένης σπάει για πρώτη φορά, όμως αυτό είναι μόνο η αρχή. Η συνάντησή της με τον Ορφέα την τσακίζει ολοκληρωτικά και η απόγνωση την οδηγεί σε μια απόφαση που κανείς δεν μπορεί να αντέξει. Προσπαθεί να δώσει τέλος στη ζωή της.
Τη σώζει ο μοναδικός άνθρωπος που θα έτρεχε για εκείνη χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο Λευτέρης, φοβισμένος μήπως τη χάσει για πάντα, στέκεται δίπλα της σαν βράχος. Η στιγμή ανάμεσά τους είναι από τις πιο συγκινητικές που έχουμε δει στη σειρά.
Ματωμένος δρόμος και εκτροχιασμός
Την ώρα που η Φωτεινή παλεύει να σταθεί όρθια, ένας άλλος πόλεμος ξεκινά. Η Άννα, μαθαίνοντας πως είναι υιοθετημένη, φεύγει από το σπίτι και ζητά από τον Λευτέρη να τη βοηθήσει. Θέλει να φύγουν μαζί για την Αθήνα και να σωθούν από τον ζυγό του Ορφέα.
Ο Ορφέας όμως παραμονεύει. «Δεν θα πας πουθενά. Αυτό το σπίτι είναι η φυλακή σου» της λέει, και οι λέξεις του πέφτουν σαν μαχαίρι. Τους εντοπίζει στον δρόμο και η κατάσταση ξεφεύγει. Οι δύο άντρες σημαδεύουν ο ένας τον άλλον, αλλά η μάχη είναι άνιση.
Ο Ορφέας, με τους άντρες του, σαπίζει στο ξύλο τον Λευτέρη και τον αφήνει αιμόφυρτο στη μέση του δρόμου. Η Άννα σύρεται πίσω στο σπίτι των Καλλιγάδων, όπου της ανακοινώνει πως από εδώ και πέρα ζει ως κρατούμενη. Η αγωνία φτάνει στο κόκκινο και το σκοτάδι απλώνεται απειλητικά πάνω από όλους.
