Ο Πετράκης βρίσκεται στο πιο σπαρακτικό σημείο της ιστορίας, καθώς σπαράζει πάνω στον τάφο του πατέρα του, Λεωνίδα, σε μια σκηνή που κόβει την ανάσα. Η Αρετή, συντετριμμένη, προσπαθεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της, ενώ γύρω τους ξεδιπλώνεται μια οικογενειακή σύγκρουση γεμάτη ενοχές και ανείπωτο πόνο. Το επόμενο επεισόδιο της σειράς «Μια Νύχτα Μόνο» φέρνει μια από τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά στιγμές της σεζόν, φωτίζοντας τις πληγές που δεν έκλεισαν ποτέ.
Η συμπεριφορά του μικρού Πετράκη δείχνει την αθωότητα ενός παιδιού που παλεύει να καταλάβει την απώλεια. Ο τρόπος που ρωτά τη μητέρα του για τον πατέρα του, προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Η Αρετή, από την πλευρά της, βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: να πει ψέματα για να τον παρηγορήσει ή να παραδεχτεί πως ο χαμός του Λεωνίδα εξακολουθεί να την στοιχειώνει.
Η εξέλιξη με τον Πέτρο Νταγιάννο, τον σκληρό πεθερό της, έρχεται σαν καταλύτης. Η παρουσία του στο νεκροταφείο ανασύρει παλιές πληγές και ανοίγει ξανά λογαριασμούς που δεν έκλεισαν ποτέ. Η Αρετή δεν μπορεί να ξεχάσει την ταπείνωση που υπέστη και τον κατηγορεί ανοιχτά μπροστά σε όλους, ρίχνοντας τη βαριά φράση: «Όταν χρειαζόμουν βοήθεια για να σώσω το παιδί μου, με πέταξες έξω με τις κλωτσιές».
Το αποτέλεσμα είναι μια σκηνή βαθιάς έντασης αλλά και λύτρωσης. Ο Πέτρος κατεβάζει το βλέμμα του, συνειδητοποιώντας αργά το μέγεθος των λαθών του. Ο εγγονός που αρνήθηκε κάποτε να γνωρίσει, βρίσκεται τώρα μπροστά του – αλλά αρνείται να τον πλησιάσει.
Η σκηνή που ράγισε καρδιές στο νεκροταφείο
Η Αρετή φτάνει στο μνήμα του Λεωνίδα μαζί με τον μικρό Πετράκη, κρατώντας τον από το χέρι. Ο μικρός τη ρωτά με αφοπλιστική αθωότητα:
— «Ο μπαμπάς με βλέπει από εκεί που είναι;»
— «Φυσικά και σε βλέπει και σε καμαρώνει», του απαντά εκείνη, με φωνή που σπάει.
Όταν εκείνος συνεχίζει, ρωτώντας «Μ’ αγαπούσε;» και «Και γιατί με άφησε και έφυγε;», η Αρετή δεν αντέχει άλλο. Τα μάτια της γεμίζουν δάκρυα, τον αγκαλιάζει σφιχτά και ψιθυρίζει λόγια που δεν θα φτάσουν ποτέ στα αυτιά του Λεωνίδα.
Η απρόσμενη συνάντηση στο μνήμα
Τη συγκινητική στιγμή διακόπτει η εμφάνιση του Πέτρου και της Μαρίκας. Ο Πετράκης βλέπει τη γιαγιά του και τρέχει να την αγκαλιάσει, όμως η ένταση κορυφώνεται όταν ο Νταγιάννος ανοίγει την αγκαλιά του περιμένοντας το παιδί να έρθει κοντά. Ο μικρός, όμως, στέκεται ακίνητος, κολλημένος στη μητέρα του.
Η σιωπή που ακολουθεί είναι πιο ηχηρή από κάθε φωνή. Η Αρετή σπάει πρώτη, πετώντας κατάμουτρα στον πεθερό της όλα όσα είχε κρατήσει μέσα της τόσα χρόνια. Εκείνος, ντροπιασμένος και βαθιά πληγωμένος, προσπαθεί να δικαιολογηθεί, αλλά είναι πλέον πολύ αργά.
Η πτώση του Πέτρου – Μια σιωπηλή λύτρωση
Ο Πέτρος Νταγιάννος μένει μόνος μπροστά στον τάφο του γιου του. Το βλέμμα του χάνεται στο μάρμαρο, τα μάτια του γεμίζουν ενοχή. Η σιωπή του είναι η πιο βαριά παραδοχή. Όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ, πνίγονται μέσα στο ίδιο το χώμα που χώρισε πατέρα και γιο.
Την ίδια στιγμή, η Αρετή απομακρύνεται κρατώντας τον Πετράκη, αποφασισμένη να τον προστατεύσει από το παρελθόν. Το βλέμμα της είναι θλιμμένο, αλλά και σίγουρο: αυτή τη φορά δεν θα αφήσει κανέναν να πληγώσει το παιδί της.
Καθώς όλα δείχνουν να οδηγούν σε μια συγκλονιστική συνέχεια, οι ισορροπίες μέσα στην οικογένεια Νταγιάννου αλλάζουν. Η απώλεια, η ενοχή και η ανάγκη για συγχώρεση θα φέρουν νέες ανατροπές και αποκαλύψεις που κανείς δεν περιμένει.
