Ο Ρήγας βρίσκεται στα όριά του και η κατάσταση στο Grand Hotel ξεφεύγει επικίνδυνα. Η Κυβέλη τρομάζει βλέποντάς τον να παραμιλά, να βλέπει σκιές στους διαδρόμους και να αντιδρά σαν να κυνηγά φαντάσματα του παρελθόντος. Κάθε του κίνηση δείχνει πως χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του, την ώρα που ο Διονύσης πιέζει τα σωστά σημεία για να τον οδηγήσει στην απόλυτη κατάρρευση.
Ο Διονύσης έχει αποφασίσει να παίξει το πιο σκοτεινό του χαρτί.
Φτάνει σε ένα απομονωμένο δρομάκι και ζητά από μια γυναίκα του δρόμου να πάρει μέρος στο σχέδιό του. Της δίνει χρήματα, της ζωγραφίζει μια ελιά στο πρόσωπο και της φορά ρούχα που ανήκαν στη Λυδία. Θέλει, πάση θυσία, ο Ρήγας να πιστέψει ότι η γυναίκα που αγάπησε – και έχασε – επιστρέφει από τον θάνατο.
Με το μυαλό του μπερδεμένο από τις σταγόνες που του έχει ρίξει στο ποτό ο Διονύσης, ο Ρήγας ακολουθεί τη γυναίκα στο μυστικό δωμάτιο. Το μυαλό του θολώνει. Δεν μπορεί να ξεχωρίσει πια τι είναι πραγματικότητα και τι παραίσθηση. Όταν εκείνη κάθεται μπροστά στον καθρέφτη και του μιλά με τη φωνή και το ύφος της Λυδίας, η ψυχή του διαλύεται.
«Εμένα με τελείωσες… εκείνη γιατί τη λυπάσαι; Έχει άλλον. Καινούργιο εραστή.»
Η φράση πέφτει σαν μαχαίρι. Ο Ρήγας καταρρέει. Την κυνηγά, τη φωνάζει, προσπαθεί να τη σταματήσει, μα η γυναίκα εξαφανίζεται σαν καπνός μέσα στους διαδρόμους του ξενοδοχείου.
Λίγα λεπτά αργότερα σωριάζεται αναίσθητος. Η Κυβέλη τον βρίσκει στο πάτωμα, χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη. Τον μεταφέρει στο δωμάτιό του και μένει δίπλα του, παρότι οι σχέσεις τους έχουν διαλυθεί.
Καθώς ο Ρήγας παραληρεί, φωνάζει συνέχεια το όνομα «Λυδία». Μπερδεύει τη νεκρή γυναίκα με την Κυβέλη, βλέπει οράματα, ψάχνει τον φανταστικό εραστή της Αλίκης, χάνει την επαφή με το τώρα.
Η Κυβέλη αναστατώνεται ακόμη περισσότερο όταν συνδέει όσα ακούει με την πρόσφατη, μυστηριώδη «πελάτισσα» που είχε γνωρίσει. Κανείς δεν ξέρει τι κρύβεται πίσω από όλες αυτές τις σκιές — όμως η νύχτα στο Grand Hotel μόλις άρχισε.
