Η ατμόσφαιρα στη σειρά «Άγιος Έρωτας» βαραίνει επικίνδυνα.
Ο Παύλος Μαρκόπουλος, παρά το ότι βρίσκεται στη φυλακή, αποδεικνύει πως η κράτηση δεν σημαίνει αδυναμία.
Συνεχίζει να ελέγχει, να απειλεί και να σκορπά τρόμο στη Στέρνα, σαν να μην υπάρχουν κάγκελα.
Ο πρώτος του στόχος είναι η Μάρω, η μάρτυρας που μπορεί να γκρεμίσει ό,τι απέμεινε από το σκοτεινό του οικοδόμημα.
Με τους μπράβους του να δρουν σαν μακρύ του χέρι, οργανώνει μια φρικτή παγίδα.
Η Μάρω πέφτει θύμα του σχεδίου του, σε μια σκηνή που παγώνει τον θεατή και φανερώνει πόσο αδίστακτος παραμένει.
Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, ο πατέρας Νικόλαος επισκέπτεται τον Παύλο στο κελί.
Του αποκαλύπτει την αλήθεια που ο ίδιος αρνείται να κοιτάξει:
ότι βίασε τη Χαρά, την αδελφή του, και την οδήγησε στην αυτοκτονία.
Η αντίδρασή του; Ένα ψυχρό, ανατριχιαστικό γέλιο που δείχνει πως δεν έχει μετανιώσει ούτε στο ελάχιστο.
Στο σκηνικό μπαίνει και ο Νικηφόρος.
Αντιμετωπίζει τον Παύλο κατά μέτωπο, τον κατηγορεί ανοιχτά για την επίθεση στη Μάρω και ανεβάζει την ένταση σε οριακό σημείο.
Το χωριό παρακολουθεί βουβό, γνωρίζοντας ότι ο πραγματικός κίνδυνος είναι ακόμα μέσα στα τείχη της φυλακής.
Ο «Άγιος Έρωτας» αφήνει πλέον το δράμα και περνά σε καθαρό ψυχολογικό θρίλερ.
Ο Παύλος δεν λειτουργεί σαν συνηθισμένος κακοποιός.
Είναι ο σκηνοθέτης του χάους, ο άνθρωπος που τραβάει νήματα και προκαλεί πόνο χωρίς να χρειάζεται να σηκωθεί από το κρεβάτι του κελιού του.
Η Στέρνα, μετά από αυτές τις αποκαλύψεις, δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.
