Το διαζύγιο στα 50 δεν είναι απλώς ένα χαρτί. Είναι σεισμός που κουνάει τα πάντα μαζί. Ταυτότητα, σπίτι, οικονομικά, σχέσεις, σχέδια ζωής. Νιώθεις πως σου τραβάνε το χαλί κάτω από τα πόδια και πρέπει ξαφνικά να σταθείς ξανά όρθια.
Κι όμως, υπάρχει τρόπος να το περάσεις χωρίς να διαλυθείς. Όχι χωρίς πόνο, αλλά χωρίς να χαθείς μέσα του. Με γνώση, στήριξη και συγκεκριμένα βήματα που προστατεύουν πρώτα εσένα.
Η κρίση στα 50
Τα διαζύγια μετά τα 50 έχουν γίνει ολόκληρη κατηγορία. Το λένε gray divorce. Συνήθως σημαίνει ότι τελειώνει ένας μακροχρόνιος γάμος. Αλλάζει η καθημερινότητα από τη μια μέρα στην άλλη. Μπαίνει φόβος για τα οικονομικά, την υγεία, το ποιος θα βρίσκεται δίπλα σου στα δύσκολα.
Στα 50 δεν χωρίζεις μόνο από έναν άνθρωπο. Χωρίζεις και από την ιστορία που είχες πει στον εαυτό σου για το πώς θα είναι η ζωή σου. Γι’ αυτό και ο πόνος μοιάζει με πένθος. Με φάσεις σοκ, άρνησης, θυμού, παζαρέματος, μέχρι να έρθει σιγά σιγά η αποδοχή.
Δεν είναι υπερβολή αν νιώθεις θλίψη, αποτυχία, αϋπνία, άγχος για το αύριο. Είναι φυσιολογική αντίδραση σε μια τεράστια αλλαγή. Δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμη. Σημαίνει ότι ζεις κάτι πολύ μεγάλο.
Πριν από όλα χρειάζεται ένα πράγμα. Ασφάλεια. Να αναγνωρίσεις ότι περνάς κρίση και να μη μείνεις μόνη με τις σκέψεις σου. Λίγοι δικοί σου άνθρωποι, μια ομάδα υποστήριξης, ένας ειδικός ψυχικής υγείας μπορούν να λειτουργήσουν σαν ζώνη ασφαλείας. Δεν είναι ντροπή να ζητήσεις βοήθεια. Είναι αυτοπροστασία.
Διαζύγιο – Βήμα βήμα η νέα αρχή
Στην πράξη, βοηθά να κρατήσεις κάποια απλά στηρίγματα. Μια ρουτίνα. Ώρα ύπνου και ξυπνήματος, μικρά κανονικά γεύματα, λίγη κίνηση μέσα στην εβδομάδα. Το σώμα χρειάζεται φροντίδα για να αντέξει όλο αυτό το βάρος. Όσο γίνεται, μακριά από αλκοόλ και «μουδιάσματα» που απλώς κρύβουν για λίγο τον πόνο.
Ένα ακόμα κομμάτι που πονάει είναι τα οικονομικά. Ειδικά για τις γυναίκες, μετά από ένα διαζύγιο στα 50, συχνά το εισόδημα πέφτει και τα περιουσιακά κόβονται στη μέση. Γι’ αυτό χρειάζεσαι ενημέρωση και ανθρώπους που κοιτάζουν το δικό σου συμφέρον. Δικηγόρο, λογιστή, ίσως και οικονομικό σύμβουλο. Όχι πρόχειρες συμφωνίες απλώς για να «τελειώνεις».
Μετά έρχονται οι σχέσεις. Τα παιδιά, ακόμα κι αν είναι ενήλικα, σοκάρονται. Η εικόνα της οικογένειας αλλάζει. Βοηθά να ξεχωρίζεις τον ρόλο της συζύγου από τον ρόλο της μητέρας. Να μη βάζεις τα παιδιά στη μέση του καυγά. Να τους λες καθαρά ότι η απόφαση αφορά τη σχέση των δύο ενηλίκων, όχι την αγάπη σου γι’ αυτά.
Και κάποια στιγμή, όταν περάσει ο πρώτος σεισμός, αρχίζει το μεγάλο ερώτημα. Ποια είμαι εγώ τώρα. Πέρα από το «παντρεμένη» ή «διαζευγμένη». Πολλές γυναίκες μετά τα 50 γυρίζουν σε παλιά όνειρα. Σπουδές, τέχνη, εθελοντισμό, μια μικρή δουλειά που τις γεμίζει. Φτιάχνουν νέα ταυτότητα, πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά χρειάζονται.
Η νέα σχέση, αν έρθει, δεν είναι υποχρέωση. Κι αν τη θελήσεις, δεν χρειάζεται να είναι από φόβο μοναξιάς. Μετά από τέτοια εμπειρία, οι επιλογές γίνονται πιο συνειδητές. Με περισσότερη έμφαση στον σεβασμό, στην ελευθερία και στην ηρεμία.
Το πιο σημαντικό να θυμάσαι είναι αυτό. Δεν είσαι η μόνη. Το διαζύγιο στα 50 είναι σκληρό, αλλά δεν είναι η τελευταία σου σελίδα. Είναι ένα βίαιο κλείσιμο κεφαλαίου που, όσο κι αν πονάει, μπορεί να αφήσει χώρο για μια ιστορία πιο κοντά σε εσένα.
Αν έχεις περάσει διαζύγιο στα 50 ή βρίσκεσαι τώρα μέσα σε αυτή την αλλαγή, η δική σου εμπειρία μπορεί να δώσει δύναμη σε κάποια άλλη γυναίκα που νιώθει χαμένη. Κάθε ιστορία έχει το δικό της βάρος και τη δική της αλήθεια και πολλές φορές μια μικρή φράση από κάποιον που το έζησε αρκεί για να ανάψει φως σε έναν δύσκολο δρόμο. Αν θέλεις, μοιράσου στα σχόλια τι σε βοήθησε, τι σε στήριξε ή τι θα έλεγες σε μια γυναίκα που ξεκινά τώρα αυτό το ταξίδι. Η φωνή σου μπορεί να γίνει παρηγοριά για κάποια άλλη.
