Κατερίνα Στικούδη στις «Μπλε Ώρες»: Ο ρόλος-έκπληξη και ο φόνος που ανατρέπει τα πάντα

Η Κατερίνα Στικούδη μπαίνει στις «Μπλε Ώρες» με έναν ρόλο που σπάει εντελώς το προφίλ της: υποδύεται τη Βάσια Πολίτη, την ιδιοκτήτρια του καθαριστηρίου σε μια μικρή κοινωνία του Πηλίου, που χάνει τον άντρα της μέσα στο πρώτο κιόλας επεισόδιο. Και αυτός ο θάνατος είναι το νήμα που ξετυλίγει όλη τη σειρά.

Η νέα σειρά τοποθετείται στο μαγικό εκείνο σημείο της ημέρας που η νύχτα παραδίδει τη σκυτάλη στο φως. Στο Πήλιο, μέσα στην πρωινή ομίχλη, δύο άνθρωποι παγιδευμένοι σε συμβατικούς γάμους βρίσκουν καταφύγιο ο ένας στον άλλον. Είναι ο Άγγελος, που υποδύεται ο Βαγγέλης Κακουριώτης, και η Εύα, στο πρόσωπο της Ιζαμπέλλας Φούλοπ. Ο έρωτάς τους χωράει μόνο στις «μπλε ώρες», εκείνα τα λεπτά πριν ξυπνήσει η μικρή κοινωνία γύρω τους.

Ο ρόλος της Κατερίνας Στικούδη στις «Μπλε Ώρες»

Η Βάσια Πολίτη είναι κορίτσι του μόχθου. Έχει μάθει από μικρή να δουλεύει χωρίς γκρίνια, είναι ευγενική, πρόθυμη, αγαπητή στη γειτονιά. Η ήσυχη καθημερινότητά της θα γίνει θρύψαλα όταν ο άντρας της σκοτωθεί σε ατύχημα — έτσι τουλάχιστον φαίνεται στην αρχή. Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτός ο θάνατος δεν είναι παράπλευρη απώλεια. Είναι το γεγονός που θα τρέχει σαν αόρατη κλωστή σε όλη τη σειρά, αποκαλύπτοντας μυστικά που η κοινότητα κρατούσε καλά κρυμμένα.

Για την Κατερίνα Στικούδη πρόκειται για έναν ξεκάθαρα δραματικό ρόλο, μακριά από τη μουσική σκηνή και τα τηλεοπτικά πάνελ που την έκαναν γνωστή. Είναι από τα δείγματα που η ίδια δείχνει να επιδιώκει εδώ και καιρό, λιγότερο glamour, περισσότερο υποκριτικό βάρος.

Φόνος, μυστικά και έρωτας που αψηφά τα όρια

Η ίδια η σειρά διαφημίζεται ως ατμοσφαιρικό ερωτικό δράμα γεμάτο πάθος και μυστικά, με τις «ΜΠΛΕ ΩΡΕΣ» να μιλούν, όπως αναφέρεται, για «τον έρωτα που αψηφά τα όρια, τις επιλογές που καθορίζουν τη μοίρα και το σκοτάδι που μπορεί να κρύβεται ακόμη και στο πιο φωτεινό ξέφωτο». Η στυγερή δολοφονία που διαλύει την πρωινή ομίχλη λειτουργεί σαν διακόπτης — από εκεί και πέρα οι κρυμμένες αλήθειες απλώνονται παντού.

Το στοίχημα της παραγωγής μοιάζει διπλό. Από τη μία, χτίζει ένα slow-burn ρομάντζο που πατάει στο τοπίο του Πηλίου και στη φωτογραφία του λυκαυγούς. Από την άλλη, εισάγει ένα έγκλημα-κλειδί από το πιλοτικό επεισόδιο, για να μη βασιστεί μόνο στη συναισθηματική γραμμή. Η επιλογή να σταθεί η Στικούδη στο επίκεντρο αυτής της δεύτερης πλοκής, και όχι σε έναν ρόλο διακοσμητικό, είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα κίνηση casting — και ο λόγος που το πρώτο επεισόδιο θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό πάνω της.