Υπάρχουν κάποιες στιγμές στην τηλεόραση που καταφέρνουν να “λυγίσουν” ακόμα και τους πιο σκληρούς τηλεθεατές. Τα επόμενα επεισόδια της σειράς «Η Γη της Ελιάς» επιφυλάσσουν ένα τέτοιο ακριβώς, κινηματογραφικό και βαθιά τραγικό φινάλε για μια από τις πιο βασανισμένες ηρωίδες της Μάνης. Η Ασπασία, μην αντέχοντας άλλο το βάρος της απώλειας του γιου της, αποφασίζει να ρίξει η ίδια την αυλαία της ζωής της.
Όλα ξεκινούν μετά τον γάμο της Κούλας. Η Ασπασία νιώθει πως ο κύκλος της έχει πια κλείσει οριστικά. Με ανατριχιαστική ψυχραιμία, πηγαίνει στο παλιό της σπίτι και μαζεύει τα τελευταία της πράγματα. Προχωράει μάλιστα στην αλλαγή της διαθήκης της, αφήνοντας ολόκληρη την περιουσία της στην αγαπημένη της φίλη, την Κούλα. Για να μην κινήσει υποψίες, στήνει το τέλειο σκηνικό: ανακοινώνει σε όλους πως εγκαταλείπει οριστικά τη Μάνη για να βρει την ηρεμία της στον Πειραιά.
Η αλήθεια, όμως, είναι πολύ πιο σκοτεινή. Ο “Πειραιάς” είναι απλώς μια πρόφαση για να μπορέσει να αποχαιρετήσει φίλους και συγγενείς χωρίς να την εμποδίσουν. Αφού τακτοποιεί κάθε εκκρεμότητα, γράφει ένα τελευταίο, σπαρακτικό γράμμα στην Κούλα, εξομολογούμενη τα πραγματικά της συναισθήματα.
Η Γη της Ελιάς: Η αγκαλιά με τον Κίμωνα και η κατάρρευση στο νεκροταφείο
Όταν η Κούλα διαβάζει το γράμμα, το ένστικτό της χτυπάει “κόκκινο”. Καταλαβαίνει αμέσως πως αυτό δεν είναι το “αντίο” μιας μετακόμισης και τρέχει πανικόβλητη να προλάβει το κακό. Ο χρόνος, όμως, μετράει αντίστροφα.
Η Ασπασία βρίσκεται ήδη στο νεκροταφείο. Πάνω από τον τάφο του αγαπημένου της γιου, καταναλώνει μια μεγάλη ποσότητα χαπιών, ψιθυρίζοντας με ανακούφιση: «Έρχομαι αγόρι μου, να σε βρω». Καθώς τα μάτια της κλείνουν για πάντα, η σειρά μας χαρίζει ένα συγκλονιστικό, λυρικό πλάνο.
Η Ασπασία οραματίζεται πως βρίσκεται σε ένα καταπράσινο, φωτεινό μέρος γεμάτο γαλήνη. Εκεί, αντικρίζει τον Κίμωνα. Οι δυο τους αγκαλιάζονται σφιχτά, χαρούμενοι που επιτέλους ξανασμίγουν, μακριά από τον πόνο της γης.
Η μαγεία αυτής της ουράνιας συνάντησης “σπάει” απότομα στην πραγματικότητα, όταν η Κούλα φτάνει στο νεκροταφείο. Είναι όμως αργά. Αντικρίζοντας την αγαπημένη της φίλη νεκρή πάνω στον μνήμα, καταρρέει, ολοκληρώνοντας έτσι την πιο τραγική πράξη του μανιάτικου δράματος.
