Μια από τις πιο εκρηκτικές σχέσεις στα επόμενα επεισόδια της σειράς «Η Γη της Ελιάς» αναμένεται να είναι αυτή ανάμεσα στην Ισμήνη και τον Μιχάλη. Οι δυο τους βρίσκονται σε μια διαρκή, σχεδόν εμμονική αντιπαράθεση, την ώρα που ο Παρασκευάς —πιστός στη θεωρία του πως ο έρωτας περνάει μόνο μέσα από νέες σχέσεις— προσπαθεί παρασκηνιακά να τους φέρει πιο κοντά.
Η αρχή του κακού γίνεται σε μια κοινή τους έξοδο για φαγητό. Η Ισμήνη, κουβαλώντας ακόμα τα βαριά συναισθηματικά κατάλοιπα και την απογοήτευση από τον χωρισμό της με τον Κωνσταντίνο, εξαπολύει μια γενικευμένη επίθεση απέναντι στο ανδρικό φύλο. Η ισοπεδωτική της στάση προκαλεί τον έντονο εκνευρισμό του Μιχάλη, ο οποίος αδυνατεί να δεχτεί τις ακραίες απόψεις της. Η συζήτηση δεν αργεί να εκτροχιαστεί, καταλήγοντας σε έναν άγριο καβγά.
Η εκδίκηση με το σπίτι και ο απόλυτος αιφνιδιασμός
Ο πόλεμος ανάμεσά τους κλιμακώνεται καθημερινά, φέρνοντας συχνά σε εξαιρετικά δύσκολη και αμήχανη θέση τον περίγυρό τους. Η Ισμήνη, θέλοντας να φτάσει τον Μιχάλη στα όριά του, προχωρά σε μια κίνηση τακτικής: νοικιάζει το παλιό σπίτι του Στέφανου, γνωρίζοντας πως αυτό θα τον εξοργίσει. Εκείνος, μη μπορώντας να κρύψει τον θυμό του, της ανταποδίδει το χτύπημα θυμίζοντάς της με κυνικό τρόπο το σκοτεινό παρελθόν του οικήματος, καθώς μέσα σε αυτό έχουν διαπραχθεί δύο δολοφονίες.
Παρά την εμφανή εχθρότητα, οι φίλοι τους διακρίνουν πως πίσω από αυτή την ένταση κρύβεται μια ισχυρή, ανομολόγητη έλξη. Η επιβεβαίωση δεν αργεί να έρθει, με αφορμή ένα εντελώς τυχαίο περιστατικό. Η Ισμήνη περπατά στον δρόμο όταν η τσάντα με τα ψώνια της σκίζεται, σκορπίζοντας τα μήλα που είχε αγοράσει. Ο Μιχάλης, που βρίσκεται στο σημείο, σπεύδει αμέσως να τη βοηθήσει.
Εκείνη, εγκλωβισμένη στην άμυνά της, αντιδρά με τον συνήθη, απότομο τρόπο της. Όταν ο Μιχάλης της ζητάει έστω ένα «ευχαριστώ», η Ισμήνη του απαντάει ειρωνικά. Τότε, εκείνος αποφασίζει να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού. Την πλησιάζει αποφασιστικά, της κάνει την αφοπλιστική ερώτηση «Κορίτσι μου, μήπως με θέλεις πολύ;», της δίνει ένα φιλί και αποχωρεί, αφήνοντάς την κυριολεκτικά άφωνη.
Η λευκή σημαία και η πρόσκληση
Η κίνηση αυτή του Μιχάλη λειτουργεί σαν ηλεκτροσόκ για την Ισμήνη. Το φιλί στοιχειώνει τις σκέψεις της, αναγκάζοντάς την να ρίξει τις άμυνές της και να παραδεχτεί, έστω και σιωπηλά, τα πραγματικά της συναισθήματα.
Λίγες μέρες αργότερα, η τυχαία συνάντησή τους στο καφενείο του Πότη σηματοδοτεί την ανακωχή. Η Ισμήνη του ζητάει ανοιχτά συγγνώμη για την εριστική της συμπεριφορά και, υψώνοντας «λευκή σημαία», τον προσκαλεί για έναν καφέ. Ο Μιχάλης, βρίσκοντας επιτέλους πρόσφορο έδαφος, δέχεται την πρόσκληση, αλλά με τους δικούς του όρους: προτείνει η συνάντηση να γίνει το βράδυ για τσίπουρο. Εκείνη συμφωνεί χωρίς δεύτερη σκέψη, δίνοντας ραντεβού στο σπίτι της και ανοίγοντας επίσημα το κεφάλαιο του έρωτά τους.
