Μπορεί τα νούμερα να δείχνουν ένα απόλυτο 8-8 ανάμεσα σε Αθηναίους και Επαρχιώτες, όμως η αλήθεια στον Άγιο Δομίνικο δεν γράφεται με απλά μαθηματικά. Στο Survivor, η ισορροπία είναι συχνά μια οφθαλμαπάτη που κρύβει την πραγματική κόπωση των παικτών. Το γεγονός ότι οι μπλε έχουν κυριαρχήσει στα έπαθλα φαγητού με το συντριπτικό 3-1 δεν είναι απλώς μια στατιστική λεπτομέρεια, αλλά το καύσιμο που θα κρίνει τις επόμενες ασυλίες.
Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να λέμε πως “νηστικό αρκούδι δεν χορεύει” και αυτό στην περίπτωση των κόκκινων είναι η σκληρή πραγματικότητα. Όταν η ενέργεια τελειώνει, οι ασυλίες γίνονται ένα βουνό που δύσκολα ανεβαίνει κανείς. Οι Επαρχιώτες μπαίνουν στην 5η εβδομάδα με γεμάτο στομάχι και αυτό, σε ένα παιχνίδι επιβίωσης, είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που μπορεί να έχει μια ομάδα.
Οι νέοι παίκτες και το ρίσκο της προσαρμογής
Η είσοδος νέων προσώπων στο παιχνίδι λειτουργεί πάντα σαν δίκοπο μαχαίρι. Οι Αθηναίοι δέχονται μια μαζική ένεση ανανέωσης με τέσσερις παίκτες, όμως η ποσότητα σπάνια μεταφράζεται σε άμεση ποιότητα. Η ιστορία του ριάλιτι έχει δείξει πως ο χρόνος προσαρμογής στις συνθήκες της ζούγκλας είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των “φρέσκων” παικτών. Η Αριάδνη, που θυμίζει περισσότερο μοντέλο παρά αθλήτρια στίβου μάχης, αποτελεί ένα μεγάλο ερωτηματικό για τη δυναμική των κόκκινων.
Από την άλλη πλευρά, η προσθήκη ενός και μόνο αλλά “μάχιμου” παίκτη στους Επαρχιώτες δείχνει μια πιο στοχευμένη ενίσχυση. Παρά την απώλεια του Χρήστου Μυλωνά, που ήταν εγγύηση πόντων, οι μπλε δείχνουν πιο συμπαγείς. Η παρουσία του μεγαλύτερου σε ηλικία παίκτη στους Αθηναίους μπορεί να φέρει εμπειρία, αλλά η ταχύτητα στους στίβους μάχης δεν περιμένει κανέναν. Η εκτίμηση είναι ξεκάθαρη: οι Επαρχιώτες έχουν το πάνω χέρι για να σπάσουν την ισορροπία και να πάρουν κεφάλι στο σκορ.
