Όλοι περιμέναμε τη στιγμή που ο Πέτρος θα εμφανιζόταν ξανά στο Grand Hotel ως τη λύτρωση που άξιζε η ιστορία, όμως οι σεναριογράφοι αποφάσισαν να μας προσγειώσουν ανώμαλα. Η επανένωση των δύο πρωταγωνιστών δεν έχει τίποτα από τη ρομαντική λάμψη που φανταζόμασταν, αλλά μυρίζει μπαρούτι και προδοσία. Η Αλίκη δεν αντικρίζει τον αγαπημένο της με ανακούφιση, αλλά με την οργή ενός ανθρώπου που θρήνησε άδικα και έφτασε ένα βήμα πριν τον θάνατο.
Είναι σοκαριστικό να βλέπεις μια γυναίκα που μόλις γλίτωσε από την αυτοκτονία να πρέπει να διαχειριστεί το γεγονός ότι ο πόνος της βασίστηκε σε ένα ψέμα. Η εικόνα της Αλίκης να καταρρέει μπροστά στον ζωντανό Πέτρο είναι ίσως η πιο δυνατή στιγμή της σειράς μέχρι σήμερα. Το «γιατί» που πλανιέται στην ατμόσφαιρα δεν ζητάει λογικές εξηγήσεις, αλλά δικαίωση για τα δάκρυα που χύθηκαν πάνω σε έναν άδειο τάφο.
Όταν η αγάπη μετατρέπεται σε οργή και τύψεις
Η δικαιολογία του Πέτρου πως ήταν βαριά τραυματισμένος και κρύφτηκε για να την προστατεύσει, ακούγεται λογική στα αυτιά ενός τρίτου, αλλά όχι στα αυτιά της γυναίκας που αγάπησε. Για την Αλίκη η σιωπή του ισοδυναμεί με βασανιστήριο. Το ξέσπασμά της αποδεικνύει πως ο έρωτας όταν προδίδεται, ακόμα και για καλό σκοπό, αφήνει ανεξίτηλα σημάδια που δύσκολα επουλώνονται με μια απλή συγγνώμη.
Την ίδια στιγμή, η κατάσταση περιπλέκεται δραματικά εξαιτίας του Άρη. Η ηρωίδα βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα τραγικό συναισθηματικό αδιέξοδο, καθώς νιώθει υποχρεωμένη στον άνθρωπο που της έσωσε τη ζωή ρισκάροντας τη δική του. Η επιστροφή του Πέτρου αντί να λύσει τα προβλήματα, δημιουργεί ένα τεράστιο χάσμα και γεμίζει την Αλίκη με ενοχές. Πλέον καλείται να διαλέξει ανάμεσα στο πάθος που την έκαψε και την ασφάλεια που της προσφέρθηκε την πιο κρίσιμη στιγμή.
