Τζένη Χειλουδάκη: Θα ήθελα να ξεγράψω την περίοδο της απόλυτης ξεφτίλας

44

Η Τζένη Χειλουδάκη εκμυστηρεύεται τις δικές τις αλήθειες μετά από πολύ καιρό.

Θα ήθελα να ξεγράψω την περίοδο της απόλυτης ξεφτίλας μου στις εκπομπούλες, στις κιτρινοφυλλάδες και στα κεντρικά δελτία ειδήσεων.

Για την καθημερινότητα στη Σητεία, την αποδοχή της μητέρας της, την περίοδο που θέλει να ξεγράψει από το μυαλό της, την τιμωρία της εικόνας της, τους ανθρώπους που την στήριξαν, τον αγώνα που κάνει για τα αδέσποτα ζώα της και το νέο βιβλίο που σύντομα θα διαβάσουμε!

Στον Γιώργο Κουτσουρλή
Τζένη, πραγματικά, έζησες μια ζωή γεμάτη όμορφες αλλά και δύσκολες στιγμές! Ποιες στιγμές κατάφερες να κρατήσεις και να ξεχάσεις συνάμα;

Τίποτα δεν ξεχνιέται άσχημο ή όμορφο. Μένει μέσα στις μνήμες σου και άλλοτε σε στοιχειώνει άλλες φορές σου δίνει ενεσούλες τονωτικές ώστε να προχωρήσεις. Πολλά τα λάθη στη ζωή μου αλλά και πολλές οι στιγμές που ούρλιαξα ναι, τα κατάφερες. Μακάρι να είχα ένα μηχανισμό στη θέση της καρδιάς και ένα κομπιουτεράκι στη θέση του μυαλού μου. Όμως είμαι φτιαγμένη από σάρκα και οστά εκτός από την αστερόσκονη. Ο χαμός αγαπημένων ζώων μου, φιλών που έφυγαν από αυτή τη ζωή, λάθη, πάθη μου και πράγματα που μαχαίρωσαν και ράγισαν την ψυχοσύνθεση μου πάντα θα παίζουν κρυφτό στο χρονοντούλαπο μέχρι να περάσω στην άλλη διάσταση. Από την άλλη στιγμές μικρές ή και μεγάλες ευτυχίας, δρόμοι που άνοιξα δρόμους που έκλεισα, η αποδοχή της μάνας μου η μόνη αποδοχή που στην ουσία με ενδιέφερε να κατακτήσω, κάποιος που με έκανε να βιώσω το παραμύθι αυτό το μεγάλο παιχνίδι της αγάπης έστω για λίγο, μικρές νίκες, πράγματα που μου δόθηκαν απλόχερα όπως η ομορφιά, τα πλούτη, οι ανοιχτές πόρτες παντού δίχως κόπο και μάλιστα σε άλλες δύσκολες εποχές, ξεχασμένα αυτά όλα πια, τι είναι αυτό που πραγματικά αξίζει σήμερα, ζω ακόμα, έχω τη μανούλα μου, τη φαμίλια, τα ζώα μου, αρχίζω πάλι να ονειρεύομαι, πέφτω σηκώνομαι η ζωή είναι όμορφη γαμώτο μου, πρέπει να τη ζήσεις σου δόθηκε για τόσο λίγο.

Την αλλαγή της εικόνας σου, την επιδίωξες; Δηλαδή, η διαφορά κιλών, η περιποίηση της εξωτερικής σου εικόνας.

Νομίζω αφέθηκα με σχέδιο, ήθελα να τιμωρήσω τη Χειλουδάκη την νάρκισσο εκείνη την τύπισσα μέσα μου, που τρεφόταν με μαρούλια και χτυπιόταν στα γυμναστήρια 2 ώρες, που ήταν υπερφίαλη, ματαιόδοξη και είχε πάρει τα ηνία για πολλά χρόνια. Αυτή η ξένη με βοήθησε σε πολλά πράγματα στη ζωή μου δεν θα πω ψέματα αλλά συνάμα με κατέστρεψε. Έπρεπε λοιπόν να την τσακίσω με τον μοναδικό τρόπο που θα την πονούσε. Αρχικά, καταστρέφοντας την εικόνα της. Την έθαψα κάτω από τόνους λίπους. Την άφησα αφτιασίδωτη δίχως μακιγιάζ πεντικιούρ και βαμμένα πλατινέ μαλλιά. Έπειτα έκοψα τις επαφές της με τους επωνύμους κόλακες και τα κοράκια των media για πολλά χρόνια. Άρχισε να εξασθενεί και να παραδίνεται. Ώσπου στο τέλος πέταξα και τα υπόλοιπα στολίδια της και εκεί την αποτελείωσα. Πούλησα τα πανάκριβα ρούχα της, τα καμπριολέ διθέσια αμάξια της και όλα αυτά τα πανακρίβου μαζώματα της που καθόριζαν το στάτους της. Βέβαια κάποια στιγμή και αφού έσπασα μόλις καθόμουν 3 ή 4 πλαστικές καρέκλες από αυτές που αγοράζουμε στη λαϊκή από τα γυφτόπουλα κατάλαβα ότι θα έπρεπε λίγο να κοιτάξω και την υγεία μου γιατί τόσα χρόνια σε μάχες με το τέρας μέσα μου θα έχανα τον πόλεμο για την ζωή μου. Αποφάσισα λοιπόν ότι η τιμωρία έπρεπε να σταματήσει ,να αρχίσω σιγά διατροφή, να κάνω τις εξετάσεις μου όντας μεγαλοκυρά πια και να αθλούμαι έστω λιγουλάκι. Άλλωστε αυτή είναι κλειδωμένη πλέον και δεν θα ξαναβγεί ακόμα και συλφίδα να ξαναγίνω.

Υπάρχουν άνθρωποι που κρατάς δυνατά στην καρδιά σου;

Η μανούλα μου είναι η ίδια η καρδιά μου. Δεν υπάρχει θέση για κανένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα. Όμως η καρδιά μου είναι στεφανωμένη ολόγυρα με τα ζώα που πέρασαν από τη ζωή μου ή έχω ακόμα στη ζωή μου και φροντίζω. Αυτά για την καρδιά μου. Όμως στο μυαλό μου έχω και μερικούς ανθρώπους που αναπάντεχα με στήριξαν σε δύσκολες για μένα εποχές και που πάντα θα εύχομαι για το καλό τους και θα τους εκτιμώ.

Την περίοδο που μονοπωλούσες το τηλεοπτικό ενδιαφέρον και όχι μόνο, υπήρχαν στιγμές που τελικά μετανιώνεις για την συμπεριφορά που πρόβαλες;

Φυσικά ναι! Θα ήθελα να ξεγράψω όλη αυτή την περίοδο της απόλυτης ξεφτίλας μου στις εκπομπούλες στις κιτρινοφυλλάδες και στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Θεωρώ ότι ήταν η εποχή της απόλυτης ισοπέδωσης μου ,του πάτου και του εκμηδενισμού μου ως σκεπτόμενη οντότητα. Εκεί δεν με συγχωρώ. Ήμουν μια σκεπτόμενη οντότητα που ήξερε ποιο ήταν το σωστό και το λάθος και τελικά επέλεξε το λάθος. Είχα γνώση, εκεί δεν με συγχωρώ. Ήξερα.

Αδιαφορείς πλέον για το παρελθόν σου;

Μάτια μου και εγώ να αδιαφορώ για το παρελθόν μου εκείνο με περιμένει στη γωνία και μου κλείνει χαιρέκακα το μάτι. Κάπου κάπου μη σου πω ότι χτίζει και ένα καλύτερο μέλλον.

Πώς είναι η καθημερινότητα σου σήμερα χωρίς την απόλυτη χλιδή;

Όπως εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη. Η καθημερινότητα μου έχει μπόλικο άγχος, φόβο για το μέλλον όχι μόνο το δικό μου και της μανούλας και των ζώων μου αλλά και το μέλλον όλου αυτού του γαλάζιου πλανήτη που μας δανείστηκε ένας παράδεισος και τον κάναμε την απόλυτη κόλαση. Μην επεκταθώ. Τα βλέπουμε καθημερινά. Αμαζόνιος, σφαγές ζώων υπό εξαφάνιση, τρυπάνε τους πόλους για τα πετρέλαια , γενοκτονίες, παιδεραστές, υποκρισία μέσα από τις θρησκείες, προπαρασκευασμένοι ιοί, ελεγχόμενες σκέψεις, πλούτος πλούτος πλούτος. Ευτυχώς έχω τη μανούλα μου με τη φτωχική της σύνταξη των 500 ευρώ να πληρώνει τα νοίκια, τους λογαριασμούς και τα φάρμακα της, αλλιώς θα ήμουν στο δρόμο σε κανένα παγκάκι να επιζώ με τα 200 ευρώ που μου δίνει το κράτος σαν άπορη. Πάει καλά, να πω και ευχαριστώ, στο φινάλε το κράτος οφείλει μόνο να σε γδέρνει.

Η αγάπη σου για τα ζώα είναι απεριόριστη με την προσπάθεια που καταβάλλεις όλα αυτά τα χρόνια! Στους ιντερνετικούς φίλους σου, βρήκες την οικονομική στήριξη πολλές φορές.

Όσο απίστευτο και αν ακουστεί, χρόνια τώρα οι φίλοι στο φατσοβιβλίο αλλά και άγνωστοι μέσα από τους 45 χιλιάδες που με ακολουθούν πυκνά συχνά κάνουν το θαύμα τους. Στέλνουν τροφές για τα 30 περίπου ζώα μου αλλά και άλλα τόσα που φροντίζω στους δρόμους, χτίζουν σκυλόσπιτα και περιφράξεις με το χαρτζιλίκι τους και όσο μπορούν σε αυτές τις δύσκολες εποχές χωρίς να οφείλουν καν, βοηθούν τη Τζένη στον όποιο αγώνα της για αυτά τα πρώην αδέσποτα πλάσματα. Τους ευχαριστώ από καρδιάς, τριπλά η ζωή να τους τα επιστρέφει. Κάρμα όλα. Αυτό είναι το μήνυμα.

Τηλεόραση βλέπεις; Ποια πρόσωπα ξεχωρίζεις και ποια σου είναι αδιάφορα;

Δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση πλέον. Μια φορά το χρόνο λατρεύω Eurovision είμαι και φανατικιά, αυτό ήταν. Δεν ξεχωρίζω κανέναν γιατί κανείς δεν είναι ξεχωριστός σε αυτό που κάνει. Η Ελληνική τηλεόραση έχει πιάσει πάτο. Μια διαρκής επανάληψη και ένας μύλος που τα αλέθει όλα. Ένας βόθρος πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που και αυτές οι λιγοστές εξαιρέσεις καπακώνονται από τη βοθρίλα που ζέχνει. Συμπαθώ το Ναταλάκι (Γερμανού) γιατί τουλάχιστον και το ξέρω είναι βαθύτατα φιλόζωη και ευαισθητοποιημένη.

Σου έχουν γίνει προτάσεις για να συμμετάσχεις σε τηλεοπτικά projects;

Ναι και μάλιστα αρκετές φορές. Όμως εδώ και χρόνια είμαι κάθετη. Εγώ για να αφήσω τη μανούλα μου, τα ζώα μου και την ομορφιά του καθάριου ουρανού της Σητείας μου και τους ντόμπρους ανθρώπους της θα πρέπει να γκρεμίσω την ελληνική τηλεόραση και να την ξαναχτίσω. Μόνο έτσι. Ιδέες υπάρχουν πολλές αλλά τα κότσια να τολμήσει ένα πρότζεκτ κάποιος μαζί μου κανείς δεν τα έχει!

Υπάρχουν σκέψεις να γράψεις νέο βιβλίο;

Είμαι στα μισοτελειώματα του νέου μου βιβλίου που εδώ και καιρό δεν λέει να τελειώσει. «Εγώ, το τέρας» ο τίτλος του και θα είναι το τελευταίο μου αυτοβιογραφικό πόνημα. Φτάνει πια με τα τέρατα, φτάνει πια με το εγώ μου. Είμαι η Τζένη και είμαι που και που και καλά…..Σας ευχαριστώ! Sic transit gloria mundi( Έτσι παρέρχεται η δόξα του κόσμου).

Πηγή