Ένα ιδιαίτερα ζεστό και αυθόρμητο τηλεοπτικό στιγμιότυπο εκτυλίχθηκε στον αέρα της εκπομπής «Καλύτερα δε γίνεται», με τη Ναταλία Γερμανού να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια απρόσμενη, αλλά απόλυτα ευχάριστη έκπληξη. Χωρίς καμία απολύτως προειδοποίηση, η αγαπημένη της φίλη και συνάδελφος, Μαρία Μπεκατώρου, «εισέβαλε» στο πλατό, προκαλώντας τον ενθουσιασμό τόσο της παρουσιάστριας όσο και των συνεργατών της.
Φορώντας casual ρούχα και γυαλιά ηλίου, η παρουσιάστρια του Mega εμφανίστηκε χαλαρή και χαμογελαστή στο στούντιο. Η στιγμή ήταν τόσο ανέλπιστη που η Ναταλία Γερμανού, αδυνατώντας να κρύψει τον ξαφνιασμό και τη χαρά της, σηκώθηκε αμέσως από τη θέση της και έτρεξε να την αγκαλιάσει. Εμφανώς συγκινημένη, εξέφρασε on air τα συναισθήματά της, λέγοντας: «Σε αγαπώ από εδώ ως τον ουρανό. Είναι η πιο αγαπημένη μου φίλη από την τηλεόραση. Την ξέρω από 18 χρονών και εγώ ήμουν 40 τότε», επιβεβαιώνοντας τους ισχυρούς δεσμούς που τις ενώνουν εδώ και δεκαετίες.
Μια φιλία ετών και τα ξεκαρδιστικά τηλεοπτικά ξεκινήματα
Οι δυο γυναίκες μοιράζονται μια βαθιά και αληθινή φιλία, γεγονός που έχει αναδειχθεί πολλές φορές. Σε παλαιότερη συνέντευξή της στην ίδια εκπομπή, η Μαρία Μπεκατώρου είχε εξομολογηθεί πως η Ναταλία Γερμανού ήταν από τους ελάχιστους ανθρώπους που την είχαν ξεχωρίσει από τα πρώτα κιόλας βήματά της στον χώρο.
Μάλιστα, με τον χαρακτηριστικό της αυτοσαρκασμό, είχε μοιραστεί άγνωστες, ξεκαρδιστικές λεπτομέρειες από τα πρώτα της δοκιμαστικά που την είχαν δυσκολέψει έντονα. «Στην αρχή, όταν μου έδειξαν το ξένο project, τους είπα “δεν το κάνω, δεν μπορώ”. Έλεγα ότι είναι πολύ μακριά από εμένα. Είχα post-it παντού! Ξανά πρόβες και δεν καταλάβαινα, δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ από το άγχος», είχε αναφέρει.
Η αφήγησή της για εκείνη την περίοδο αποτελεί μνημείο τηλεοπτικού χιούμορ, ειδικά όταν περιγράφει το πρώτο της γύρισμα: «Κατεβαίνω με τις κάλτσες και τις παντόφλες και λέω στον διευθυντή: “Κώστα, δεν είμαι καθόλου ικανοποιημένη, δε θέλω να σας κάνω ρεζίλι”». Το αποκορύφωμα, ωστόσο, ήταν η οδηγία που είχε λάβει στο δοκιμαστικό: «Αυτό που είναι πολύ αστείο, είναι ότι δεν ήξερα πού να βάλω τα χέρια μου και τα είχα βάλει στις τσέπες. Και μου λέει ο σκηνοθέτης: “Για καφέ πας;”».
